SEXUAL HARASSMENT
(Molestowanie seksualne / Napastowanie seksualne)
Sex rears its ugly head.
Wszyscy wiedzą, o co tu chodzi.
W Stanach
Zjednoczonych, w związku z postanowieniem ustawy o prawach obywatelskich
z 1964 r. - The Civil Rights Act of 1964 - nakazującym równe traktowanie
pracowników bez względu na płeć (Title VII prohibits employment discrimination
based on race, color, religion, sex and national origin), najczęściej
chodzi o molestowanie seksualne w miejscu pracy (in the workplace / on the job), które - jak stwierdził Sąd
Najwyższy USA w 1986 r. w sprawie Meritor Savings Bank, FSB and Sidney Taylor vs.
Mechelle Vinson et al. (106 S.Ct. 2399, 1986) - ma dwojaki charakter. Może
bowiem chodzić o uzależnienie przyznania korzyści (na przykład awansu lub
podwyżki) od uzyskania gratyfikacji seksualnych (seksualny szantaż - sexual blackmail lub inaczej quid pro quo - coś za coś) lub o
zachowania, które tworzą obraźliwe lub wrogie środowisko pracy - creation of a hostile working environment
(na przykład dotykanie, opowiadanie dowcipów o treści seksualnej lub pytanie o
orientację seksualną - sexual orientation).
Rozróżnienie tych dwóch podstawowych postaci molestowania
seksualnego jest dzisiaj powszechne, także w literaturze przedmiotu. Na przykład
profesor prawa karnego na Uniwersytecie Gdańskim Jarosław Warylewski (ur. 1959)
zdefiniował molestowanie seksualne w miejscu pracy jako "niechciane zachowanie
o podłożu seksualnym, które jest odbierane przez ofiarę jako determinujące
warunki zatrudnienia lub kreujące nieprzyjazne środowisko pracy", tenże, Molestowanie seksualne w miejscu pracy,
Wydawnictwo Prawnicze Lex, Sopot 1999.
Napastowanie seksualne jest na ogół charakteryzowane (w USA)
jako zjawisko inicjowane przez mężczyzn (a
male-initiated phenomenon). I
chociaż zdarza się, że napastnikami
seksualnymi są kobiety - female harassers
(jak na przykład w filmie Barry'ego Levinsona z 1994 r. W sieci - Disclosure,
w którym Michael Douglas gra pracownika napastowanego seksualnie przez swoją
szefową) lub osoby tej samej płci (same-gender
harassers), to typowymi obiektami napastowania seksualnego (sexual harassment targets) są kobiety.
Wnoszone przez nie formalne oskarżenia dotyczą zachowań, które można ująć w
następujące kategorie:
1) niechciane zainteresowanie pozawerbalne (unwanted non-verbal attention),
2) obraźliwy
język (offensive language),
3) niechciany kontakt fizyczny o charakterze seksualnym (unwanted physical contact of a sexual nature),
4) spoufalanie się lub naleganie na randkę (socialization or date requests),
5) propozycje seksualne, które nie zawierają gróźb lub
obietnic (sexual propositions that did
not involve threats or promises),
6) propozycje seksualne zawierające obietnice pozytywnych
następstw w pracy (sexual propositions involving
promises of positive job-related consequences),
7) propozycje seksualne zawierające groźby negatywnych
następstw w pracy (sexual propositions
involving threats of adverse job-related consequences),
8) napaść seksualna (sexual
assault).
Na zakończenie wskażmy, że pierwsza sprawa sądowa związana z
molestowaniem seksualnym (typu quid pro
quo) rozegrała się w USA dopiero w 1976 r. (precedensowa
sprawa Diane Williams przeciwko Williamowi Saxbe). Wcześniej termin sexual harassment nie pojawiał się nawet
w mediach. Prawdziwym przełomem w omawianej dziedzinie było jednak głośne
wydarzenie z października 1991 r., kiedy profesor prawa Anita F. Hill (ur.
1956) oskarżyła nominowanego na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego USA
Clarence'a Thomasa (ur. 1948) o napastowanie seksualne w latach
osiemdziesiątych, kiedy był jej przełożonym w Komisji ds. Równouprawnienia w Zatrudnieniu (The Equal
Employment Opportunity Commission - EEOC): A.
F. Hill charged that C. Thomas harassed her with inappropriate discussion of
sexual acts and pornographic films after she rebuffed his invitations to date
her). Z drugiej strony jeden z pierwszych przypadków molestowania
seksualnego został opisany już w Księdze Rodzaju: chodziło o Józefa
zarządzającego majątkiem Potyfara i
szantażowanego seksualnie przez jego żonę, zob. Pierwsza
Księga Mojżeszowa, 39, 1-20. W Polsce Kodeks pracy od 1 stycznia
2004 r. zakazuje w art. 183a między innymi dyskryminowania
pracowników ze względu na płeć, do którego zalicza "każde nieakceptowane
zachowanie o charakterze seksualnym lub odnoszące się do płci pracownika,
którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności lub poniżenie albo
upokorzenie pracownika; na zachowanie to mogą się składać fizyczne, werbalne
lub pozawerbalne elementy (molestowanie seksualne)".
|